t_page
کد خبر: ۸۴۱۰
تاریخ انتشار: ۲۳ دی ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۳
مزیّت لطافت جمهوریّتی عمار آن است که حدّت انقلابی او را به تعادل می‌رساند؛ به همین جهت آرمانگرایی عماری کمتر از همه گونه‌های آرمانگرایی به سوی «ایده آلیسم فانتزی سینمای معنویّت گرا» و «رادیکالیسم کور سینمای سیاه نما» میل می‌کند.
به گزارش عصر فارس، رسایی نوشت: «جشنواره مردمی فیلم عمار» یک مناسک هنری پساانقلابی است. تولّد عمّار به نسبت دیگر آیینهای الهام بخش پساانقلابی مثل راهپیماییهای 13 و روز قدس، اردوهای راهیان نور، اعتکاف‌های دانشجویی، تشییع شهداء، سفرهای استانی رهبر انقلاب، حسینیّۀ امام خمینی، شاعرانه‌های نیمۀ رمضان رهبری انقلاب و... دیرتر اتّفاق افتاده است. از دلایل اصلی این ظهور دیر هنگام دلبستن به آیین‌های هنری فجرانۀ انقلاب اسلامی بود. آیین‌هایی مثل جشنوارۀ فیلم، تئاتر و موسیقی فجر علی رغم اینکه به دلیل تولّد بیمار یا نارس خود از همان ابتداء میل به واگرایی از انقلاب داشتند و از اواسط دهۀ هفتاد جز لوگوی فجرانه دلالت انقلابی دیگری نشان نمی‌دادند اما به مدد آدرس غلط همین بِرَند، سال‌ها به دلخوش کنک فرهنگی نظام تبدیل شده بودند. نقطۀ شروع عمّار دقیقاً از رسوایی فجر آغاز شد. باید گفت که جشنوارۀ واقعی فیلم فجر انقلاب اسلامی همین جشنوارۀ عمّار است.


ماهیّت «مناسکی» و نه «سازمانی» و نه «مؤسسه» ای عمّار یکی از دلایل اصلی مانایی کارکردی و نیز تداوم اصالت انقلابی آن است. افول «حوزۀ هنری» صدر انقلاب و بعد از آن افول پساآوینی «مؤسسه روایت فتح» ،عمّاریّون را بر آن داشت که اینبار بجای سازمان و مؤسسه، «جشن» را به رمزگان تطوّر هویّتی و تکاپوی هنری خود برگزینند. مهارت و تجارب حزب اللهیها در برگزاری مناسک جشنی مثل «شب خاطره»، «اردوهای زیارتی و سیاحتی»، «راهیان نور»، «شبهای شعر انقلاب»، «شامگاه‌های بسیج»، «کوهنوردی‌های کلک چالی» و مواردی از این دست، موجب شد که عمّار به اتکّاء همین ظرفیّتهای درون زا به یک آیین متمایز، الهام بخش و واجد مکانیزمهای پیشرفتۀجامعه پذیری انقلابی اهالی هنر و رسانه تبدیل گردد.

عمّار علی رغم عنوان مرسوم «جشنواره‌ای» آن (festival) اما بصورت هوشمندانه‌ای یک «جشن»( celebrity ) است. «جشن» آیینی هویتی و صنفی است در حالیکه «جشنواره» آیینی کاملاً حرفه‌ای است. در جشن، آورده‌های تولیدی یک جریان یا صنف هنری در طول یک سال فعّالیّت ،هرچه که باشد، از حرفه‌ای تا آماتور به میدان ارزیابی و واکاوی و نکوداشت آورده می‌شود. جشن عمدتاً بهانۀ گرامیداشت هویّت هنری و فرهنگی فعّالینی همگراست. در حالیکه در جشنواره آنچه بیش از هویّت صنفی و جریانی پاس داشته می‌شود سر دست گرفتن استانداردهای حرفه‌ای و زیبایی شناختی تولیداتی است که البته با موازین و جهات جشنواره هم افقند. عمّار به جهت تعهّد تمام عیاری که به اصالت حزب اللهی و انقلابی می‌دهد و اولویّتی که بیش از وجه حرفه‌ای برای آن قائل است، بیش از اینکه «جشنواره جهت دهی انقلابی به هنر» باشد باشد «جشن جهت داری انقلابی‌های هنرمند» است.


عمّار آیین«هنر جمهور » و در برابر هنر اشراف است؛ اشرافیّت اقتصادی، اشرافیّت هنری و فرهنگی، اشرافیّت سیاسی و امنیّتی، اشرافیّت دیوان سالار و بروکراتیک، اشرافیّت اجتماعی و سلبریتیک همه و همه دیگری‌های جمهوریّت عمّاری هستند. هنرمند عمّاری، خود برآمده از جمهور است و نیز برای جمهور خلق می‌کند. مزیّت لطافت جمهوریّتی عمار آن است که حدّت انقلابی او را به تعادل می‌رساند؛ به همین جهت آرمانگرایی عماری کمتر از همۀ گونه‌های آرمانگرایی به سوی «ایده آلیسم فانتزی سینمای معنویّت گرا» و «رادیکالیسم کور سینمای سیاه نما» میل می‌کند. عمار» همانطور که جشنواره هنرمندان و رسانه چی های بی خیال و بی عار و باصطلاح هنر برای هنریها نیست، به همان میزان آیین «زخم زبان زنی‌های سیاسی»، «نق زدن‌های اجتماعی» و «ریشخندکردنهای فرهنگی» هم نیست. نقد درون گفتمانی عمار، مرزهای آشکاری هم، با «گرد و خاک کردنهای نفس پرستانه و شهرت مآبانه»، هم «با کینه توزیهای کور و عقده گشایانه»، هم با «از سر واکردن‌های سست عنصرانه» و هم، با «باصطلاح کارشناسی‌های منفعلانه» دارد.

عمّار نه مسجد را در برابر سینما تعریف می‌کند نه سینما را در برابر مسجد؛ بلکه مسجد را به سینما می‌آورد و سینما را به مسجد می‌برد. عمار نه هنر را بهانۀ سودجویی اقتصادی می‌کند و نه گذران از راه تولید هنری را تخطئه می‌نماید؛ آرمان عمّار «آرمانگرایی واقع بینانه »است. همانطور که نظم و نظام عمّاری از جنس «نظامات جشنوارۀ فجری بریدۀ از انقلاب» نیست؛ متقابلاً انقلابیگری عمّاری هم از جنس «طغیان‌های قمه زنانۀ بریدۀ از نظام» نیست. عمار بنا دارد که «تتبّع کارشناسانه» را به موازات «دلواپسی همدلانه»، «صراحت انقلابی» را پابه پای «متانت فرهنگی»، «واقع بینی» را دوشادوش «آرمانگرایی» و در یک کلمه «نقد آگاهانه جمهوری اسلامی» را در کنار «تعهد جانانه به انقلاب اسلامی» به پیش ببرد.

مطالب مرتبط
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار

/

..

.

.