t_page
کد خبر: ۹۰۳۱
تاریخ انتشار: ۲۴ شهريور ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۲
گزارش تصویری: محمدمهدی اسدزاده؛
در دو سوی آن راه را بسته اند و با گرفتن پول به کسانی که قصد تفرج و تفریح در آن جا دارند اجازه می دهند تا وارد شوند. البته این کار در پی سوالات بنده از برخی اهالی هیچ مجوز قانونی ندارد.
به گزارش محمدمهدی اسدزاده/ خبرنگار "عصر فارس"؛ در بخش ارژن شهرستان شیراز، منطقه ای جنگلی و بکر وجود دارد که آن را کهمره سرخی می نامند. کهمره سرخی در قدیم منطقه خان نشین قشقایی ها بود که خوانین ترک در آن زندگی می کردند.
این منطقه که در فاصله حدوداً 30 کیلومتر شیراز در جاده شیراز - خان زنیان واقع شده است.
اگر از شیراز به سمت شهرستان کازرون (جاده بوشهر یا خان زنیان) خارج شویم، پس از طی مسافتی حدود 30 کیلومتر، و پس از تپه معروف به هلال احمر (به دلیل وجود یکی از پایگاه های آموزشی هلال احمر بر سر این تپه) به یک دره می رسیم که با طی دره و درست در قله تپه دوم مشرف به آن دره، در سمت چپ جاده راه ورودی کهمره سرخی قرار دارد. اما برای رفتن به کهمره سرخی بایستی سه کیلومتری جلوتر رفت و از دوربرگردان برگشت.
وقتی وارد منطقه کهمره می شوی، جاده صافی و البته با بالا و پایین کم و پیچ های مناسبی را روبروی خود می بینیم که با گذشت از این دشت، تازه وارد منطقه جنگلی و روستایی منطقه کهمره سرخی می شویم.
این منطقه که آن را یکی از مناطق پایانی سلسله جبال می دانند، پوشیده شده است از پوشش گیاهی زاگرس که عمدتاً درختان بلوط و بوته هایی نظیر آخورک (بادام کوهی)، تمشک، ببروک و... است. از نظر حیوانی نیز حیواناتی همچون خرس، جوجه تیغی، خرگوش، کبک، قرقاول، بز کوهی و ... هر چند پدربزرگ ها و گاه پدران از وجود معدود شیر ایرانی، پلنگ، یوزپلنگ و ببر حکایت می کنند. کفتار، روباه، عقاب، شاهین، کرکس و گرگ هم از سایر حیوانات این منطقه هستند.
در میانه جنگل های زاگرس منطقه بر سر یکی از گردنه ها، تابلو چنارفاریاب را می بینیم. روستایی زیبا که تفرجگاه های بسیار زیبا و دیدنی و بکری دارد.
ده های روستای چنارفاریاب بسیار به هم نزدیک هستند. تمشک بسیار در این منطقه دیده می شود. همچنین باغات انار و گردو و شالیزارهای گندم و برنج که بوی مست کننده ای را به طبیعت داده اند.
جویبارها از در و دیوار و زمین آن می جوشید و جویبارهایی کوچک را می سازند که نهایتاً به چناررود می ریزد و چنارود نیز در انتها به رودخانه قره آغاج سرازیر می شود.
در دو سوی آن راه را بسته اند و با گرفتن پول به کسانی که قصد تفرج و تفریح در آن جا دارند اجازه می دهند تا وارد شوند. البته این کار در پی سوالات بنده از برخی اهالی هیچ مجوز قانونی ندارد. (در عکس های زیر می بینید که نیسان آبی رنگی راه جاده را سر کرده است و روی آن پارچه نوشته ای نصب کرده است و...)
درختانی که سر به سر هم داده اند و نمی گذارند آفتاب به زمین بنشیند زیبایی دیگری را به منطقه بخشیده اند. البته برای عمده مردم فارس که منطقه ای گرم و خشک دارند و بدور از هوای خنک هستند این قیبل مناطق بسیار دیدنی و جذاب است. برخی از جاهایش انسان را به یاد جنگل های گرگان و مازندران می اندازد.
البته جا دارد تا چنین منطقه ای به صورت حفاظت شده و بکر باقی بماند و برای گردشگری به صورت پارک های ملی همچون پارک جنگی قرق یا گلستان درآید.
زیبایی دیگری که این منطقه دارد وجود دو گونه گرمسیر و سردسیر گیاهی همچون گل خارتپولک و خارمریم در کنار تمشک و گردو می باشد.
سنجاقک ها و پروانه هایی که به وفور بر روی آب و گیاهان روییده بر کناره آن در پروازند.ماهی های خاکستری رنگی که در آب شنا می کنند و قورباغه ها و سوسمارهایی که از زیر پا فرار می کنند و بر درختان یا جویبارها می جهند.
امام زاده ای با گنبد سبز رنگ در میان انبوه درختان سبز اما نشان دیگری است.
آلاچیق هایی که توسط روستاییان بعضاً ساخته شده است تا به کسانی که جهت تفریح و تفرج به آن جا می روند راحت باشند و سرویس بهداشتی که لازمه یک سفر تفریحی است در کنار آن، نشان از این دارد که مردم منطقه علاقمندند تا منطقه را به روستای گردشگری مبدل سازند.

نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار