t_page
کد خبر: ۹۲۸۷
تاریخ انتشار: ۲۰ دی ۱۳۹۶ - ۲۳:۴۴
با گذشت یک سال از فوت هاشمی رفسنجانی، بیش از هر زمان دیگری احساس می کنم او زنده است و در بین ماست؛ چون بیش از پیش میراث و تفکر او را در جامعه و مقابل چشمانم می بینم.
به گزارش عصر فارس، با گذشت یک سال از فوت هاشمی رفسنجانی، بیش از هر زمان دیگری احساس می کنم او زنده است و در بین ماست؛ چون بیش از پیش میراث و تفکر او را در جامعه و مقابل چشمانم می بینم.

 وقتی اوضاع جامعه به جایی رسیده که مسئولین در «اشرافی گری» و «تفاخر به ثروت» از هم سبقت بگیرند، یعنی هاشمی زنده است.

 وقتی در شرایطی که بسیاری از مردم به سختی گذران زندگی می کنند و یک کارگر زحمتکش حقوق ماهیانه اش به یک ملیون تومان هم نمی رسد ولی یک وزیر با افتخار در رسانه ها اعلام می کند ماشین شخصی اش «پورشه» است، یعنی هاشمی زنده است.

 وقتی وزیر دیگر می گوید 1000 میلیارد تومان سرمایه دارم و آن نماینده مجلس مصاحبه می کند که حقوق ماهیانه 5.5 میلیون تومان کم است چون فقط پول اجاره خانه مان می شود! یعنی هاشمی زنده است.

 وقتی یک نماینده مجلس دیگر مصاحبه می کند که اگر نماینده نبودم ماهی 8 میلیون حقوق می گرفتم و اگر میخواهید نمایندگان مجلس دزد نشوند! باید حقوق شان به حداقل ماهی 10 میلیون تومان افزایش پیدا کند یعنی هاشمی زنده است.

 وقتی بسیاری از مسئولینی که تا دیروز یک نفر مثل بقیه مردم بودند اما امروز بواسطه مسئولیت شان باچندین محافظ و خدم و حشم تردد می کنند و به دوری شان با مردم افتخار می کنند، یعنی هاشمی زنده است.

 و از همه مهم تر، وقتی «عدالت» در بین مسئولان اجرایی و ارشد کشور اولویت خود را از دست می دهد و به جایش اولویت های دیگر قرار می گیرد و تنها راه مدیریت یک کشور بزرگ و مستعد 80 میلیونی «مذاکره با امریکا» می شود، یعنی هاشمی زنده است.

 هاشمی زنده است چون تفکر و میراث او بر ما حاکم است. چون او همانی بود که پایه گذار اشرافیت در این کشور محسوب می شود، همان کسی است که در دهه 70 مصاحبه رسمی کرد و در توجیه اختلاس ها و مفاسد مالی گفت: «این‌قدر بحث از اختلاس و دزدی نکنید و روحیه مردم را خراب نکنید! وقتی‌ که ما یک سدی را می‌سازیم و مثلاً ده میلیارد خرج می‌کنیم، ممکن است از قِبَل آن، 500 میلیون هم اختلاس شود! اما این سد برای کشور می‌ماند و هیچ‌کس نمی‌تواند از این سد اختلاس یا دزدی کند!" (کتاب بی پرده با هاشمی، ص ۱۸۴»

 هاشمی همانی است که کار را به جایی رساند که در ابتدای دهه 70 رهبر انقلاب خطاب به او و دولتش اینطور عتاب کرد: «نمی شود ما در زندگی مادّی مثل حیوان بچریم و بغلتیم و بخواهیم مردم به ما به شکل یک اسوه نگاه کنند؛ مردمی که خیلی شان از اولیات زندگی محرومند. در این راه، از خیلی چیزها باید گذشت. نه فقط از شهوات حرام، از شهوات حلال نیز باید گذشت... من و شما همان طلبه یا معلم پیش از انقلابیم. یکی از شماها معلم بود، یکی دانشجو بود، یکی طلبه بود، یکی منبری بود، همه‌مان این‌طور بودیم؛ اما حالا مثل عروسی اشراف عروسی بگیریم؟ مثل خانه‌ اشراف خانه درست کنیم؟ مثل حرکت اشراف در خیابانها حرکت کنیم؟! اشراف مگر چگونه بودند؟ چون آنها فقط ریششان تراشیده بود، ولی ما ریشمان را گذاشته‌ایم، همین کافی است!؟ نه، ما هم مترفین میشویم. واللَّه در جامعه‌ اسلامی هم ممکن است مترف به وجود بیاید...»

هاشمی زنده است...
امیرحسین ثابتی
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار