t_page
کد خبر: ۹۵۰۷
تاریخ انتشار: ۰۵ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۹:۵۹
محمدهادی علی بابایی؛
در جمع نان‌خورهای حکومت که در جشنواره‌ی حکومت منتظر جایزه‌ی حکومت‌اند تا بایستند و به عنوان فحش دیگرانی را «حکومتی» خطاب کنند، باید کسی می‌ایستاد و وابستگی و دل‌بستگی به نظام و انقلاب را به عنوان مدال افتخار می‌آویخت.
عصر فارس/ محمدهادی علی بابایی؛دروغ چرا؟! من هم با حرف‌های ابراهیم حاتمی‌کیا در اختتامیه‌ی جشنواره‌ی فجر سر ذوق آمدم. کاری هم با رشیدپور و هفت و... ندارم، اما در جمع نان‌خورهای حکومت که در جشنواره‌ی حکومت منتظر جایزه‌ی حکومت‌اند تا بایستند و به عنوان فحش دیگرانی را «حکومتی» خطاب کنند، باید کسی می‌ایستاد و وابستگی و دل‌بستگی به نظام و انقلاب را به عنوان مدال افتخار می‌آویخت.
حاتمی‌کیا را دوست دارم، اما نه آن قدر که حاج کاظم را. امنیت ملی‌ام عباس و امثال عباس‌اند نه دیگران.
آن سالی که مرحوم کیارستمی درباره جنگ گفت «هیچ مفهومی نداشت» و حاتمی‌کیا بر سرش فریاد می‌کشید، می‌دانستم حق با کیارستمی نیست اما گفتم کسی می‌تواند معترض باشد که «موج مرده» نساخته باشد! آقا ابراهیم که حاج کاظم آژانس شیشه‌ای‌اش را این بار در موج مرده «دُن کیشوت» خطاب کرده و برای همان یک جمله عباس کیارستمی یک فیلم سینمایی ساخته و بعدتر با ساخت «به نام پدر» پشیمانی را فریاد زده، چه طور می‌تواند معترض باشد به دیگری؟!
حاتمی‌کیا تغییرهایی کرده در زندگی هنری‌اش، و البته که نفس تغییر بد نیست. اما اصرار او بر این‌که همواره همین‌گونه بوده، رنج‌آور است.
ابراهیم حاتمی‌کیا انسان محترمی است، هنرمند عزیزی است، اما نه معیار هنر انقلاب است و نه منجیِ موعودِ سینمای این مملکت.
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار