شیراز هم می‌تواند برای معیشت مردم کاری کند

شیراز هم می‌تواند برای معیشت مردم کاری کند

اعلام اجرای طرح «تورم صفر» در تهران و ثابت ماندن قیمت تعدادی از کالاهای اساسی برای شش ماه، فارغ از اینکه در عمل تا چه اندازه موفق خواهد بود، یک پیام مهم برای مدیریت شهری سایر کلان‌شهرها دارد؛ شهرداری می‌تواند فراتر از خدمات سنتی شهری، برای کاهش بخشی از فشار اقتصادی بر زندگی شهروندان نیز نقش‌آفرینی کند.

بر اساس جزئیات اعلام‌شده، شهرداری تهران تلاش کرده با خرید مستقیم، حذف بخشی از واسطه‌ها، استفاده از ظرفیت میادین میوه و تره‌بار و فروشگاه‌های وابسته به شهرداری، برخی اقلام اساسی را با قیمت ثابت در اختیار خانوارها قرار دهد. طبیعی است که درباره ابعاد اقتصادی، منابع مالی و میزان موفقیت چنین طرحی باید پس از اجرا قضاوت کرد، اما نفس ورود مدیریت شهری به مسئله معیشت شهروندان قابل توجه است.

اینجاست که باید از شورای اسلامی شهر شیراز و شهرداری شیراز پرسید: آیا نمی‌توان تجربه‌های موفق یا قابل استفاده سایر کلان‌شهرها را بررسی و نسخه‌ای متناسب با شرایط شیراز طراحی کرد؟

شیراز ظرفیت‌های اقتصادی، بازارهای محلی، تولیدکنندگان بزرگ محصولات کشاورزی و غذایی در استان فارس و همچنین امکانات قابل توجه مدیریت شهری را در اختیار دارد. نزدیکی به یکی از مهم‌ترین قطب‌های تولید کشاورزی کشور نیز می‌تواند فرصتی باشد تا برخی کالاها با حذف واسطه‌های غیرضروری، مستقیم‌تر و ارزان‌تر به دست شهروندان برسد.

قرار نیست شهرداری جای دولت را بگیرد یا مسئول همه مشکلات اقتصادی باشد؛ اما مدیریت شهری می‌تواند در محدوده اختیارات و ظرفیت‌های خود، بخشی از فشار هزینه‌های روزمره را کاهش دهد.

راه‌اندازی بازارهای عرضه مستقیم، توسعه میادین میوه و تره‌بار، ایجاد فروشگاه‌های شهری، انعقاد قرارداد مستقیم با تولیدکنندگان فارس، عرضه دوره‌ای کالاهای پرمصرف با قیمت مناسب و ارائه بسته‌های حمایتی برای اقشار کم‌درآمد، از جمله اقداماتی است که می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد.

حتی لازم نیست شیراز دقیقاً همان الگوی تهران را اجرا کند. شورای شهر و شهرداری می‌توانند یک «طرح معیشت شهری شیراز» متناسب با ظرفیت‌های اقتصادی استان فارس طراحی کنند.

شهرداری فقط مسئول ساخت پل، آسفالت خیابان، جمع‌آوری زباله و توسعه فضای سبز نیست. همه این امور ضروری‌اند، اما شهروند امروز بیش از هر زمان دیگری انتظار دارد مدیریت شهری اثر خود را در کیفیت واقعی زندگی او نیز نشان دهد.

وقتی فشار هزینه‌های خوراک، مسکن، حمل‌ونقل و سایر نیازهای روزمره افزایش پیدا می‌کند، هر اقدامی که بتواند حتی بخشی از هزینه خانوار را کاهش دهد، ارزش بررسی دارد.

اکنون که نمونه‌ای از چنین رویکردی در تهران مطرح شده، انتظار می‌رود اعضای شورای شهر شیراز و مدیران شهرداری به جای بی‌تفاوتی، این تجربه را دقیق بررسی کنند؛ نقاط قوت و ضعف آن را بسنجند و در صورت امکان، مدلی متناسب با شرایط شیراز ارائه دهند.

شیراز شهری با ظرفیت‌های بزرگ اقتصادی و اجتماعی است. اگر مدیریت شهری بتواند میان تولیدکنندگان فارس و مصرف‌کنندگان شیرازی یک مسیر کوتاه‌تر و کم‌هزینه‌تر ایجاد کند، شاید اثر آن برای شهروندان از بسیاری از پروژه‌های پرهزینه تبلیغاتی ملموس‌تر باشد.

شورای شهر و شهرداری شیراز می‌توانند از تجربه دیگر شهرها یاد بگیرند؛ آنچه اهمیت دارد، تبدیل این تجربه‌ها به اقدامی واقعی برای مردم است. تهران برای مهار قیمت‌ها نسخه پیچید؛ آیا شیراز هنوز تماشاگر است؟